wild

wild [vılt] adj

1) (Volk) vahşi, yabanıl, ilkel yaşayan; (Tier) vahşi, yabani, yabanıl; (Pflanze) yabani, yabanıl; (Landschaft) vahşi, insan ayağı değmemiş;

\wilde Rose/Ziege yaban gülü/keçisi;

\wild wachsend yabanıl

2) (heftig) güçlü, vahşi; (wütend) kızgın, öfkeli, gözünü kan bürümüş;

jdn \wild machen (fig) birini kudurtmak, birini kızdırmak [o öfkelendirmek];

ein \wilder Zorn ergriff ihn (fig) öfke topuklarına çıktı;

ein \wildes Durcheinander karmakarışık, keşmekeşlik;

\wild entschlossen sein (fam) kesin karar vermiş olmak;

\wild werden vahşileşmek, kudurmak, ele avuca sığmamak;

\wild auf etw sein (fig) o (fam) bir şeye bitmek;

das ist halb so \wild (fig) o (fam) bu önemli değil

3) (illegal) yasa dışı, kanunsuz; (unerlaubt) izinsiz;

\wild zelten kaçak kamp yapmak;

\wilde Ehe (fig) nikâhsız yaşama;

\wilder Streik (fig) yasa dışı grev

4) (Kinder) haşarı, azgın, kuduruk, çok yaramaz, ele avuca sığmaz

5) (fig) o (fam) (übertrieben) aşırı; (fantastisch) fantezî, hayalî